Monday, July 16, 2018


                  కవిత్వానువాదం - మన కవులు                                               

                                  


ఆశారాజు 



           “మనిషైతే గాని కవిత్వం రాయలేడు..సురేషూ!...కవిత్వం అంటేనే ప్రేమ”  అని కవి ఆశారాజు నిన్న రాత్రి ఫోన్ లో నాతో ఆప్యాయంగా  అనడం తో అప్రయత్న౦గానే “వాహ్” అన్నాను.  
ఈ వారం ఆయన కవిత ను ఆంగ్లం లోకి అనుసృజన చేయాలని, ఆయన అనుమంతి కోసం ఫోన్ చేసాను. రాత్రి బాగా పొద్దు పోయింది. ఒక గంట పాటు ఆత్మీయ కవిత్వ సంబాషణ మా ఇద్దరి మధ్య సాగింది.  ఒక్క క్షణం కూడా ఆయన లో విసుగు కనిపించలేదు. ఒక గంట పాటు జరిగిన సంబాషణ లో ... 18 సంకలనాలు అచ్చు వేసినా, కేవలం మూడింటికి  మాత్రమే ఆవిష్కరణ సభలు పెట్టాను... అని ఆయన అన్నప్పుడు మాత్రం ఆయన మాటల్లో ఏదో సన్నని బాధ కనిపించింది. ఇక అంతా అమితోత్శాహమే ! కవిత్వం పై మాట్లాడుతున్నంత సేపూ, ఆయనలో ఒక పెద్ద ఉత్సాహం.. గొప్ప ఆసక్తి... ఇంకా ఏదో చెప్పాలన్న ఆరాటం చూసాను. ప్రతి సారీ సురేషూ ...సురేషూ అని పిలుస్తుంటే ..తెలియని ఆత్మీయతొకటి గుండెల నిండా పరుచుకొంది.... 
..
           కవిత్వం పై ఆయన ఆసక్తి ఆయన మాటల్లోనే...
         ఏమో సురేషూ నాకైతే కవితల్లో కవిత్వం లేకుంటే అస్సలు నచ్చదు. ఒకటి చెప్పు.... !ఎవరినైనా నిర్దాక్షిణ్యంగా చంపే కత్తి కి నగిషీలు చెక్కిన ఒర..., వజ్రాలో.. సింహపు బొమ్మో చెక్కిన పిడి...అందంగా కనిపించే ఆ చేమికీలు ఎందుకు పెడతారంటావు.? ప్రతి దానికి ఓ నగిషీ అవసరం.. మన భావనలకు .. మన భావోద్వేగాలకు  నగిషీ లాంటిదే  కవిత్వం.! చెప్పేది అందంగా ఉండాలి. శైలి, నడక కొత్తగా ఉండాలి. 
సురేషూ...”నేపధ్యం”  అనే నా కవితా సంకలనం ఆవిష్కరణ లో సి.నారాయణ రెడ్డి గారు వచ్చారు.  వేదిక పై నుండి మాట్లాడుతూ,    చూడు ఆశారాజు...నేను కళ్ళు మూసుకొని  సంకలనం లోని ఒక పేజి ని తెరుస్తాను. అందులో కవిత్వం కనిపించక పోతే, వెంటనే వేదిక పై నుండి దిగి పోతాను.”  అన్నాడు. అదే చేసాడు. చూసాడు. అద్బుతంగా ప్రశంసించాడు.  
           మొదట్లో నేను కవిత్వం కేవలం అవసరార్థం రాసేవాడిని. కే. శివారెడ్డి గారు మాకో ఉస్మానియా లో జాయిన్ అయినప్పుడు , ఆయనకు నేను దగ్గరవుతో వచ్చాను. అద్బుత సాహితీవేత్త, విశ్లేషకుడు.కే.కె.రంగనాథ చారి తమ్ముడు బుచ్చిబాబు నాకు  చాల సన్నిహితుడు. చాల మంది కవులు శివారెడ్డి గారి ఇంటికి వచ్చే వారు. ఉస్మానియా రైటర్స్ అసోసియేషన్ కవులంతా ద్వారక హోటల్ లో  వచ్చే వారు.  కలిసేవాడిని..వాళ్ళ ప్రతిబ కవిత్వం నన్ను కవిత్వానికి దగ్గర చేసింది. ఉర్దూ సాహిత్యం పైన నాకున్న మక్కువ, అభినివేశం నాతో  కవిత్వం రాయించడానికి సన్నాహం చేసింది. నాకంటూ ఒక డిక్షన్ ఏర్పాటు చేసుకొన్నాను. 1987 లో చార్మినార్ నుండి వస్తుంటే, ఒక bus లో గుడ్డివాడు ఉర్దూ లో “ నా కళ్ళ మీద పరదా లేదు...”  అని పాడిన పాట నన్ను వెంటాడింది. ఆ పాట కు inspire అయ్యి ఒక కవిత రాసాను. “ మనిషే పాడినట్లు..అన్న కవిత  రాసి, ఆంద్ర జ్యోతి కి పంపినాను. అచ్చయింది. అద్బుతమైన పేరు వచ్చింది. నారాయణ రెడ్డి గారు  ఒక ఏడాది పాటు ఆ కవిత గురించి, ప్రతి సభ లో చెప్పేవారు. అప్పటి నుండి ఆరాటం మొదలయింది. అమ్మ పైన రాసిన ఒక కవిత ఆంధ్ర జ్యోతి లో అచ్చయింది.  కొన్ని వేల మంది అమ్మలు ఆంధ్ర జ్యోతి కి ఉత్తరాలు రాసారు. దేవిప్రియ గారు నన్ను ఆంధ్ర జ్యోతి ఆఫీస్ కి పిలిచి, ఉత్తరాలు చూపించారు. మరుసటి రోజు నా ఫోటో వేసి, అమ్మ కు ఆదరణ అనే ఒక కాలం రాసారు. పొంగిపోయాను.  సురేషూ , నేను ఎప్పుడూ కవిత్వం  లో నీరస పడలేదు. నాకు ఒక ఇమేజ్ ఇచ్చింది. ఒక పేరు ఇచ్చింది. ఒక స్థాయి ఇచ్చింది. ఒక అద్బుత మైన కీర్తి  ఇచ్చింది. నా జీవితం లో కవిత్వం నా సర్వస్వం . నేను లేని సభల్లో సైతం నా గురించి పొగుడుతుంటే,  ఒక అవ్యక్తానుభూతి పొందాను.  ఫ్రీవెర్స్ ఫ్రంట్ అవార్డు , సినారే సాహిత్య పురస్కారం, తెలుగు యూనివర్సిటీ వారు ఇచ్చే సాహితీ పురస్కారం వచ్చాయి. ప్రతి పోయెమ్ నాకు ఒక త్రిల్.
...    
             ఆధునిక కవులు.. కవిసంగమం గురించి....!
        ఒకటి చెప్పనా సురేషూ.....అసలు ఇలా నేనెందుకు రాయలేక పోయా ... అని అనుకొనేలా రాస్తున్నారు. కవిసంగమం వారం వారం శీర్షిక లలలో అద్బుతంగా విశ్లేషిస్తున్నారు. కవిత్వం ఒక యజ్ఞం లాగా చేపట్టారు. అన్ని పోయెమ్స్ బాగా లేక పోవచ్చు.  సురేశూ.. ఎక్కువ రాయాలన్న ప్రయత్నం లో కవిత్వం పలచ బడుతుంది.  ఒకటి చెప్పనా సురేశూ....ఒక్క "షేర్ " అంటే నాలుగు లైన్స్  ఉర్దూ లో రాసేందుకు  ఒక్కో కవికి కొన్ని నెలలు పట్టేదట. “నదులన్నీ సముద్రం లో మునుగుతాయి... సముద్రం కన్నీటి బిందువులో మునిగి పోతాది..”   ఈ నలుగు వాఖ్యాలు రాయడానికి కొన్ని నెలలు పట్టిందంటే నమ్ముతావా?  
.ఇంకోటి చెప్పాలి సురేష్....పెద్దవాళ్ళ గురించి, సాటి కవుల గురించి  విమర్శించడం , కామెంట్ చేయడం మానుకోవాలి. ఎదుటివారికి గౌరవాన్ని ఇచ్చినప్పుడే కవిత్వం రాయగలవు. ఏదో ఒక అకారణ అసూయ నో, ద్వేషమో అభివృద్ధి చెందకూడదు. కవివంగమం అద్బుతం.   పరేష్ దోషి  కి నాకు అద్బుతమైన సాహిత్య౦, సంగీతం లో పోలిక ఉన్నాయి. 
          సాహిర్ లుదియాని  నా అభిమాన కవి. పరేష్ దోషి ఒక అద్బుత కవి. ఆయనకు కూడా సాహిర్ లుదియాని అంటే అభిమానం.  
          సురేషూ  ... ఆధునిక కవులకు ఏమైనా చెప్పే౦త స్థాయి లేదు కానీ,  కోత్హగా రాయాలి. మనకంటూ ఒక డిక్షన్ ఏర్పాటు చేసుకోవాలి.  ఇంతవరకూ చెప్పగలను. 
సురేషూ,.. ఈ రాత్రి నాకు నీతో జరిగిన సంబాషణ జీవితం లో  మరిచిపోలేని రాత్రి...అని ఆయన  సంతోషంగా చెపుతుంటే, ఆయన ఒక అద్బుత వ్యక్తి గా నాకు ఆవిష్క్రుతమయ్యారు. 
-------------
                                       ఆశా రాజు  || గుంపు లో కలిసే దాక నడుద్దాం||
ఆంగ్లం లోకి  అనుసృజన : సి.వి.సురేష్ || let us walk till we mingle in shoal  ..!|

What else there for me…
To stare?
What else strikes me..
To do?
All that having was…. 
Totally evanished! 
Where else I quest…
For love !?
How can I tie up…
The bonding…?!
sloped and searched their own ways
with  secede hands …!
..
Who will align…
in this dark murk!?
whoever  will identify…
in those masks…!
..
Calling with no reciprocation…
Retorting with no Clatter..
Moving With no  destination 
No little light around in any turn…!
What’s up here..like  strangers…,
May be with an  Illation journeys..?!
..
Even the siblings
Or even those symbiosis 
May be unknown
         *   *   *        


                          

                                                                                   

Monday, July 9, 2018

కొ న్ని జ్ఞాపకాల చివర

                        




|| కొ న్ని జ్ఞాపకాల చివర ||

సి.వి.సురేష్

ఎప్పటిలాగే...
విరిగిన ఒక జ్ఞాపక౦ మళ్ళీ అతికి౦చుకొ౦టు౦ది
అది శరీరాన్ని కానీ, 


మనసును కానీ చేరే ప్రయత్న౦ అప్రయత్న౦గానే

సరె!
ఏ ఒక్క జ్ఞాపకమైనా స౦తోషాన్నిచ్చి౦దా?
సముద్రమ౦త వ్యధను నీపై తోయడ౦ మినహా

వెలుగు రేఖలు నిరాశగా కన్నీళ్ళు కార్చడ౦
ఉపశమనాల ఊరటగా భావిస్తున్నావ్

2

ఎన్నోసార్లు నీలోకి నీవే
కా౦తికిరణాలేవి చొరబడన౦త చీకటిని ప౦పేశావు!
అనుభవమొప్పుడూ
తీర౦ వైపుకు లాగే విఫలయత్న౦ మునుపటి లాగే

వ్యధను కప్పేసే పెదాలు
ఎప్పుడూ ఒక చిరునవ్వును నిల్వ ఉ౦చడ౦
తప్పి పోవాలి ..
తప్పిపోవాలి ....

ఆలస్య౦గా నైనా సరే
ఎలాగైనా నీవు తప్పుకోవాలి!!!

@ సి.వి.సురేష్ 
నా కవిత కలెక్షన్ ల నుండి

గీ తి క



 || గీ తి క ||
సి.వి.సురేష్
అవని పైనున్న ఏ అందాలైనా ...
అవి ఆమె ఇష్టపడితేనే 
వాటికి ఆ సౌరభమూ,
ఆ గొప్పతనమూ వస్తాయని భావిస్తాను!
...
నా సజీవ‌ ప్రేమ లో
నన్నో షాజహాన్ గానో,
శరత్ దేవదాసు గానో ఊహి౦చుకొ౦టాను
...
ఆమె పై అద్భుతమైన నా ప్రేమను
ఓ ఇలియాట్ లాగనో
డికెన్‍సన్ లాగనో
అస్కార్ వైల్డ్ లాగనొ
ఈ యువ జగత్తుకు కవితా రూపంలో రాసి

 వినిపించాలని ఉంటుంది.
....
ఇంకా నా ప్రేమ ను
విశ్వప్రేమికులంతా ఆదర్శంగా 

తీసుకోవాలనిపిస్తుంది
....
సరే, ఈ మాటలు ఎక్కడైనా నేను ప్రస్తావిస్తే
నా మానసిక స్థితి ని అనుమానిస్తారేమో అన్న

 భయం కూడా లేకపోలేదు..

నా ఈ సందేహం నా ప్రేయసినె అడిగి తెలుసుకోవాలని

నిర్ణయాని కొచ్చా!

ఏది ఏమైనా సరే నా ప్రేమ ఎజెండా పుష్పగుచ్చాలతో మలచాలని..!


నన్ను నేను సమర్థి౦చుకొ౦టాను....
అది నాకూ సబబే అని రూడీగా నిర్ణయించేసా!
....
నా ఈ మార్పులన్నిటి వెనుక కారణం కోసం
నా పదహారేళ్ళ ప్రాయం నుండి ఇప్పటి దాకా శోధిస్తూనే ఉన్నా.!

॥......... ॥





॥......... ॥

సి.వి. సురేష్

నాలో నిరీక్షణ క్షణాలను
కనురెప్పల అ౦చులను౦డి జారకము౦దే
అ౦దుకొ౦టావు క్షితిజరేఖలా....

హృద్య౦తరాలల్లో మార్మోగే స౦గీతాన్ని
నా మనసు పాడకము౦దే
మధుర గాయనిలా ఆలాపన౦దుకొని ఆహ్లాది౦పచేస్తావ్!

ముని వ్రేళ్ళతో సవరిస్తూ..
హృదయాన్ని కదిలి౦పచేసే
ఓ రసరమ్య భావన్ని నాలోకి జారవిడుస్తావు

....
ఎన్నో ఏకా౦తల మద్య
అన౦తమైన నా ప్రేమను నిరూపి౦చే సమయాలు
నీ ము౦గిట వేచిఉన్నాయి..

కొన్ని పూర్తికాని పల్లవిలు....ఇ౦కొన్ని భావావేశాలు...
బహిర్గతమవుతున్నాయ్..
నీ మౌన పరిభాషల‌ తాకిడిలో.....!

...
అద్భుతాల సమాగమైన నీకో
కవిత అ౦కితమివ్వాలన్నది నా కోరిక !!

('తొలిఅడుగులు"...నా కవితల కలెక్షన్ ను౦డి)

హృదయ భాష్పం




 // హృదయ భాష్పం //
సి.వి.సురేష్

నీకై
నిరీక్షి౦చే నా కళ్ళకు తెలుసు....
ఎన్ని రుతువులు ఓదారుస్తూ తన ముందే వెళ్ళిపోయాయో?
కరిగిన కాలానికి తెలుసు
నాలో ఘనీభవి౦చని హిమపాతాలెన్నో...
....
ఈ ఉదయ స౦ధ్యలను అక్కున చేర్చుకొనే రాత్రికి తెలుసు
నాలోనే ఇమిడిన ఆ చీకటి పాట ఆలాపనలు!
..
ఆర్ద్రమైన నా హృదయ ఘోషకు
మూతపడని నా కనురెప్పల ఓదార్పులు
నీ ధ్యాసల్లో ఇగిరిపోతున్న క్షణాల్లో
నా కొన ఊపిరిని తీసుకెళ్ళే "ఆ చివరి క్షణ౦" చిక్కుకొనే ఉ౦ది
చప్పుడు చేయకు౦డా
రాలిపడే ఆకుల కన్నీటివెతలు ఏ తడి గు౦డెకో ఎరుక......!!!
...
(కవిత్వపు తొలిరోజుల్లో...మురిసిపోయేవాడిని..ఈ వచనపు వాక్యాలు చూసి)

ఒక రాతిరి..



// ఒక రాతిరి...//
సి.వి.సురేష్
ఎక్కడికని ఈ రాతిరి నిను తీసుకెళ్తుంది..?
కొన్ని కలల పచ్చితనాన్ని 
ఇంకొన్ని ఆరాటాలనీ..
గదుల్ను౦డి గదుల్లోకి మారుస్తూ...
స్వర్గ స్రావం లోకి మోసుకెళ్తుందా..?
.
జ్వలిస్తున్న నేత్రాలలో కటిక చీకట్లు..
కాంక్షిస్తున్న ముద్ర ల్లో ఖాళీ గదులు
మూయని రెప్పల గుండా.
దొర్లని క్షణాలు...
రెప్ప మూసినా కదలని ఆలోచనల కదంబాలతో ...!
ఎక్కడికని ఈ రాతిరి నిను చేరుస్తు౦ది.?
.
ఆలోచనల పొరలను గుచ్చి బాదించే
నక్షత్ర కాంతుల ముల్లులు ...
వెన్నెల మంటలో ఎర్రగా కాలే
ఆ దేహపు కమురు వాసనలు....
ఎంత సేపని ఈ రాతిరి నిను బాదిస్తుంది?
.
నీడల్లా పరచుకొన్న శబ్ద ప్రవాహం...
నిశ్శబ్ద నిశీధి నుండి కొమ్మల మీదుగా
ఒక్కో చీకటి బొట్టూ....
దాటు కొచ్చిన రాతిరి
నిన్నేతీరం వైపుకు సాగనంపుతుంది!?
.
2
లోలోపలనే
పారి, ఘనీభవించిన సముద్రాలు
చుట్టూ..
చేతులు జాపిన మరణ మాయ
వెయ్యిన్నూట రెక్కలతో స్వప్న తీరాలను చేర్చే..
ఈ కటిక రాతిరి...
నిన్నిలా ఆవహించక పోతుందా?
.
3.
కరిగే కాలం నుండి కారే చీకటి..
నిన్నో స్థితి నుండి అస్తితి కి జారవిడిచి
రహస్య బాష లను గొంతు స్నాతం లోకి ది౦పుతూ..
పాడే రాతిరిపాట నిన్నే లోకం లోకి చేరుస్తో౦ది?
.
4
ఊపిరి ఆగాక సాగిల పడే
కరుణ,...
కడదాకా..... కదిలి ...
నిన్నో చిక్కటి రాతిరి లో కప్పెట్టేయదా?

మ ర ణే చ్చ






|| మ ర ణే చ్చ ||
సి.వి.సురేష్ 

ఇక్కడ అంతా 
అనుకొన్నది అనుకోన్నట్లే జరిగిపోతుంది 
.....
పీల్చే గాలులు 
రెండుగానో మూడు గానో..
నిలువునా చీలిపోతాయ్
చీకటిలో తెగిపడిన మనసులు
చస్తూకూడా మరణసుఖాన్ని పొందలేన౦తగా.....!
....
అమాంతంగా వ్యాప్తమయ్యే
బిందువు లేని వృత్తమొకటి
మతాల మూలుగులను
కలిపి కుట్టేయలన్న ఆలోచన తో సాగుతుంది..
సిరదమనుల్లో పవిత్ర జలాలు
శుద్ది చేయబడుతుంటాయి
.....
సూది దూరనంత బెజ్జం లో
అసత్య అర్ధరహిత కుటిలత్వమేదో మతం ముసుగులో
ఆసిడ్ వికృత మరకల్ని వదిలి వెల్తు౦ది
....
దీనంగా గుమ్మం లో పడిన నేటి పత్రికలు
అసహనపు రాతలన్ని మోసుకొచ్చి చెదిరిన ముగ్గులా
జీవన భయ విహ్వలత ను
ఇంటి గుమ్మాలకు తగిలిస్తు౦టాయి..
.....
అరణ్యాన్ని కార్చిచ్చుకు అప్పచేప్తారు
ఎముక మూలుగల్లో
ఏమేమో రగుల్చుకొంటాము
ఉన్న ఒకే ఒక్క పావుర౦
యజ్ఞోపవీతాన్ని వేసుకోవాలనుకొంటుంది
....
హృదయోర్ముఖాలు పగలగొట్టి
మరణేచ్చను
ఇప్పుడు హెరిడిటి గా అందిస్తారు..
...
అంతా..
సవ్యంగానే సాగుతుంది..అనుకొన్నది అనుకొన్నట్లే!!!